• کدخبر: 52544
  • تاریخ انتشار خبر: ۹:۵۴ ق.ظ - دوشنبه ۱۳۹۶/۱۰/۱۸
  • چاپ خبــر
به مناسبت روز امیرکبیر؛

امیرکبیر قهرمان مبارزه با استعمار و فساد/ اسطوره ای که این روزها جای خالی اش بیشتر احساس می شود

اقدامات منحصر به فرد وزیر با کیاست ایرانی چنان مورد توجه و الگو قرار گرفته بود که همین اقدامات انقلابی و ملی امیرکبیر، قهرمان مبارزه با استعمار، سبب شد که درباریان فاسد و خودخواه با او دشمنی کردند.

به گزارش پایگاه تحلیلی خبری دهاقان بیدار،به نقل از چهارفصل؛ میرزا محمدتقی خان فراهانی چنان در تاریخ می درخشد کخ هیچگاه گذشت زمان باعث نشده است که تمدن نخبه پرور و میهن دوست ایران زمین نام نیک امیرکبیر را از یاد ببرد، بلکه هر روز که زمان می گذرد بیش از پیش جای خلاء امیرکبیرها احساس گردد و با توسل به منشور اخلاقی این بزرگمردان، هر ساله یاد و خاطرات شان گرامی داشته می شود.

ورود امیرکبیر به عرصه سیاست و اصلاح مملکتی از وی خاطراتی به جای گذاشته است که در طول تاریخ دو هزار و پانصد ساله تمدن ایران زمین، تاکنون چنین شخصیت وطن دوست و مصلح د رامور خیر مردم به خود ندیده است و در این راه از محمدتقی فراهانی نمونه ای الگو و بی نظیر ساخته است.

اقدامات منحصر به فرد وزیر با کیاست ایرانی  چنان مورد توجه و الگو قرار گرفته بود که همین اقدامات انقلابی و ملی امیرکبیر، قهرمان مبارزه با استعمار، سبب شد که درباریان فاسد و خودخواه با او دشمنی کردند تا این که فرمان عزل و قتل امیر کبیر را از ناصرالدین شاه خودکامه گرفتند و او را در حمام فین کاشان به شهادت رساندند.

تأسیس دارالفنون – نشر علوم جدید – ترویج صنایع جدید – فرستادن ایرانیان به خارج برای تحصیلات و تدریس در ایران – ترویج ترجمه و انتشار کتب علمی – ایجاد روزنامه و انتشار کتب- مبارزه با فساد (که چون مرضی مزمن در همه شئون زندگانی ایران رخنه کرده بود) – تقویت بنیه اقتصادی کشور- استخراج معادن – بسط کشاورزی و آبیاری – توسعه تجارت داخلی و خارجی- کوتاه کردن دست اجانب در امور کشور – تعیین مشی سیاسی معینی در سیاست خارجی- اصلاح امور مالی و تعدیل بودجه- ایجاد امنیت و استقرار دولت – تنظیم و سر و سامان دادن به قشون ایران – ایجاد کارخانه‌های اسلحه‌سازی – اصلاح امور قضایی – تأسیس چاپارخانه – تاسیس بیمارستان و…از اقدامات عالیه امیرکبیری بود که این روزها به عنوان انقلاب اقتصادی در تمامی شئونات زندگی از وی الگو برداری می شود.

انعطاف پذیری و خواسته همیشگی اش در جهت خیر و صلاح و مملکت چنان ملموس و برای مردم قابل اعتماد بود که با پول دوستی و رشوه گیری آن زمان به مقابله پرداخت و دستورات کشورهای تطمیع گر را برای دست درازی به منابع ملی و میهنی باطل و رد می نمود.

در استحکام اخلاقی او تردید نیست، و مظاهر عینی آن گوناگون است. یک جنبه اش اینکه در عزمش پایدار بود. نویسنده صدرالتواریخ که زیر نظر اعتمادالسلطنه این کتاب را پرداخته می گوید: این وزیر هم در وزارت مثل نادر شاه بود…. هم مانند نادر عزم ثابت و اصالت رأی داشته است”. در موردی که نماینده انگلیس خواست رأی امیر را عوض کند، خود اعتراف دارد که سعی من و کوشش نماینده روسیه، و تلاش مشترک ما همه باطل است و کسی نمیتواند میرزا تقی خان را از تصمیمش باز دارد.

برهان استقلال فکری امیرکبیر همین بس که در کنفرانس ارزتهالروم بارها دستور حاجی میرزا آقاسی را که مصلحت دولت نمی دانست، زیر پا نهاد. شگفت اینکه حتی امر محمد شاه را نیز نادیده می گرفت و آنچه را که خیر مملکت تشخیص می داد، همان را می کرد. بی اثر بودن پافشاریهای روس و انگلیس و عثمانی در رأی او، جای خود دارد. اما یک دندگی بی خردانه نمی کرد. حد شناسی از خصوصیات سیاسی اوست و چون می دید سیاستی پیشرفت ندارد، روش خود را تغییر می داد.

ظهور امیرکبیر توانست به دیکتاتورهای روزگار بفهماند که میهن پرستی و دلسوزی برای وطن به هیچ برهه و زمانی تعلق ندارد و گاهی اوقات در بدترین شرایط سیاست های کپ زده و حاکم می توان قد علم نمود و با رفتار و عملکردهای منحصر بفرد خود، راز بهتر زیستن و خوب و بودن را نگریست و برای پایه ریزی چرخه یک زندگی سالم نهایت تلاش و حمیت را به خرج داد.

امیرکبیر را به مناعت طبع می شناختند که این خصیصه از مظاهر غرور نفسانی اش بود، و به خواری تن در نمی داد. نماینده انگلیس ضمن اینکه به حیثیت خواهی و حساسیت میرزا تقی خان در روابط با بیگانگان اشاره می کند، می گوید: هیچ گاه حاضر نیست رفتار متکبرانه کسی را تحمل کند. حتی وقتی که مورد بی مهری شاه واقع گشت و زمان عزلش فرا رسید، حیثیت پرستی خود را از دست نداد و به شاه نوشت: اگر حقیقه مقصودی دارند، چرا آشکار فرمایش نمیفرمایند… بدیهی است این غلام طالب این خدمات نبوده و نیست و برای خود سوای زحمت و تمام شدن عمر حاصلی نمی داند.

و امروز که به جهان سیاست نظری می افکنیم به وضوح می بینیم که جای خالی امیرکبیرها خالی است و برای رسیدن به عزت ملی و ارج گذاشتن به تاریخ و تمدن ریشه دار ایرانی باید در آرزوی امیرکبیرها گریست، همچنان که وی در مقابل جهل و خرافات آن زمان این مردم به لابه و زاری پرداخت.

روزگاری که همان استعمارگران طمع خوار برای دست درازی به کشور ایران از هیچ ترفندی فروگذار نبودند چه بسا باز با ظهور امیرکبیرهایی توانا باشیم از کیان و قداست این سرزمین که دستاورد خون هزاران شهید است صیانت نماییم و این همان آرزوی دیرینه سرزمین متبلور شده  در کیاست و دانایی بزرگمردانی است که امروز در بزرگداشت آنان حسرت به دل می نماییم. یادش گرامی باد

درج دیدگاه

جدیدترین خبرها